Het uiteenleggen van deze kernzin uit het Concilie van Nicea nam vier vieringen in beslag. Wim Boschmans herinnerde op 3 juni aan de kerkelijke en zijn eigen geschiedenis en de spraakverwarring rond een 'Ene' en een 'Enige'. Op verkiezingszondag 10 juni kleurde de protestantse predikant Eddy Van der Borght 'katholiek' in met meer kleuren dan er die dag partijen waren. Vanuit Hnd 16, 16-34 herinnerde hij aan universaliteit, openheid en respect. De Leuvense liturgist Joris Geldof opende op 17 juni de schrift bij Mc 3,13-19 om het apostolische karakter van kerk-zijn te benadrukken. Op de laatste zondag van het werkjaar 2006-2007 sloot Lea Verstricht af met vragen rondom de heiligheid van de 'Ene, katholieke en apostolische kerk'.
Rondom 'triniteit', 'heilige drievuldigheid' opende Frans Van Steenbergen op 13 mei de reeks vanuit Jezus' doop. Zo is God: Vader, zijn expressie in Jezus zijn zoon, zijn blijvende impressie in heilige Geest. Jo Vertommen had tegen 20 mei langere tijd naar Andrei Roeblevs ikoon gekeken, het bezoek aan Abraham bij de eik van Mamre. Maar in Genesis 18, 1-15 herkende hij ook een orthodoxe legende (zie schriftuitleg op deze webstek). Bart Paepen verhelderde op dé dag van de Geest, Pinksteren, Mt 28,16-20.
Na de schriftuitleg van Lea Verstricht over Jezus als rabboeni of leraar op 15 april, verhelderde Paul Kevers de week daarna de tegendraadse gelijkenis over de arbeiders van het elfde uur in Mt 20. Sterker dan alle rechtvaardigheidsprincipes (loon naar werken) belooft verborgen, creatieve gerechtigheid dat Gods goedheid in deze wereld overeind blijft. Op 29 april bracht Paul Eylenbosch die 'moeilijke' Paulus in zijn Kolossenzenbrief in een begrijpelijk licht: 'Bekleed u met de nieuwe mens'. Op 6 mei hernam en belichtte Mia Dewalsche het laatste vers van Matteüs' evangelie (Zie, ik ben met u alle dagen) als kracht en inspiratie tot Gods uitstromende liefde, Christuskracht.
Op Palmzondag (1 april) opende de Goede Week met een uitdagende schriftuitleg van Herman Tiebos: hoever te gaan als wij Jezus' tocht volgen? Hoe zijn leerlingen worden van dag tot dag? Witte Donderdag, op 5 april, werd een serene viering rond de kern ons geloven: 'Neemt en eet, dit is mijn Lichaam'. Marc Van Laere duidde 1 Kor 11, 23-25 verwijzend naar een Godservaring van Martin Luther King. De dienst van Goede Vrijdag, 6 april, werd geweven rond een bezinning van de Italiaanse dichter Mario Luzi, geschreven in 1999 voor een kruisweg in het Colloseum in aanwezigheid van Johannes Paulus II.
Tijdens de Paaswake zette Filip Zutterman het Lege Graf verhaal, Kader Abdollah en eigentijdse vragen in een spanboog: zich vastbijten in het eeuwige leven voor de enen en het onverschillig verloren laten gaan van het leven van anderen. Wie telt? 'Hij is niet hier, Hij lééft'.
Na de Aswoensdag-vesperdienst op 21 februari herinnerde Herman Wauters met het boek Deuteronomium dat wie vergeet, gedoemd is de geschiedenis te herhalen. Dat gaat ook op voor het herinneren aan de Uittocht. Luc De Visscher hield op 4 maart Paulus' Filippenzenbrief tegen de lamp, net als onze harten die hebben te kiezen tussen ham- of hemelburgerschap. Laura Zutterman vroeg zich op 11 maart af welke schuld de onvruchtbare vijgeboom kon hebben aan vervloeking? Op zondag 18 maart hertaalde Filip Zutterman 'De verloren zoon' als het verhaal van le pardon originel. Leg je hand op je hoofd en kijk wie eronder woont en vermijdt om op de eerste plaats ánderen te (ver)oordelen. Op een zonnige 25ste maart herlas Yves De Maeseneer een fragment van zijn geliefde Jesaja en besloot dat wij voorbij halfweg de vasten niet nóg een tandje moeten bijsteken maar ruimte kunnen scheppen voor de Heilige die komen zal, Sterker Dan Voorheen.
Op 4 februari vertelde Goedele Van Broekhoven over vloekpsalm 83 hoe we kunnen groeien van een wraakzuchtig ‘God verdoeme!’ naar ‘Godverdomme!' om op te staan voor recht en medemenselijkheid in Gods naam. Een week later verhelderde Chris Smits de dubbele smaak van psalm 103 als van witloof met appeltjes: bitter en zoet. Mensen zijn als het gras ... maar duren zal de liefde van God. Wie zich als een zwemmer overgeeft aan vertrouwen in God en mensen hoeft niet langer angst te kennen. Op 18 februari sloegen wij de schriftuitleg over (wegens ziekte spreekster) maar klonken de liederen des te luider rond psalm 146.
Tegen 21 januari las en herlas Myriam Van den Eynde verzen uit de Jakobusbrief en ontdekte hoe je je gelukkig kan noemen in beproevingen als je afgestemd blijft op de ruimte van liefde en gave die God is. Rik Hoet betrok op zondag 28 januari ook Paulus bij de interpretatie van Jakobus' 'geen geloof zonder werken'. 'Wat is jullie geloof waard zonder dat je de arme ziet, zonder dat je er werk van maakt?', daarover waren zowel Paulus als Jakobus het eens.
De drie diensten rond lofzangen en goede gaven als beelden van hoop en nieuwe tijden werden ingezet op de laatste dag en zondag van het jaar. Na het Lied van Zacharias (Benedictus) las An Verscuren voor uit de mooiste nieuwjaarswens die ze had ontvangen en breidde er haar eigen wensen aan verder. Op 7 januari vertelde Geert Hendrix over zijn openbaringen omtrent de Driekoningen. Karen Van Loocken besloot de vieringenreeks met een schets van Maria als sterke vrouw uit de gewijde geschiedenis. Door de woorden van haar Magnificat is zij toonbeeld van revolutionnaire nederigheid.
Op 3 december openden wij de adventsvieringen 2006 met het aansteken van een eerste kaars. Met drie kleine en één grote profeet kijken wij uit naar 'Een kind ons geboren' in de kerstnacht. Baruch was het eerste aan de beurt. Marc Van Laere schetste de historische achtergrond van dit kleine bijbelboekje en zocht de overbruggingen met geloven-in-ballingschap in alle tijden. Ria Vanderkerken sprak in een tweede viering (10 december) over de harde woorden van Jeremia tegen onrecht. En over het onrecht dat ze zélf ervaart. En over vertrouwen dat groeit vanuit het bidden tot God. Op 17 december brak Kees van Etten een lans om Sefanja's boodschap ernstig te nemen: de hoop niet op te geven, de armen niet te laten hangen. In de laatste viering van de reeks interpreteerde Márnix Vanlangenaeker de profeet Micha die geen pessimist was maar zei wat hij zag en hoorde en voelde gebeuren. En die desondanks iets niéuws aanzegde. De Kerstnachtviering opende met het oratorium 'Nieuw begin' en Anja Dekeyzer vertelde over mildheid en aandacht, voor anderen en onszelf.
Vier vieringen van 'Ja aan het leven'. Op zondag 29 oktober herdachten wij onze gestorvenen. Filip Zutterman herinnerde vanuit Jesaja 25 aan het volle leven dat vraagt om levenden én doden te blijven gedenken, om 'gisteren, vandaag en morgen' gelovig en sterk in het leven te staan.
Filips dochter Laura vertelde op 5 november vanuit haar prille Leuvense ervaringen hoe jóng zijn vandaag een antwoord is op Predikers verzen: 'Geniet van de jonge jaren. Volg de wegen die je hart wil gaan, gun je ogen wat ze wensen. En onthoud dat God je aan zijn oordeel onderwerpt.' Vrijheid en verantwoordelijkheid: vroeg geleerd is oud gedaan. Op 12 november worstelde Lea Verstricht zich door 'die moeilijke Paulus' en zijn Romeinenbrief om te leren hoe ook gelovigen van middelbare leeftijd voor Léven kiezen door te gaan en te staan in genade.
Een vers uit Jesaja over de belofte van Jahwe 'Als u grijs bent zal ik u nog dragen', inspireerde Eugeen Bouwen op 19 november om het ouder worden te schetsen in een hoopvol perspectief. Niet zich krampachtig vasthouden aan de jeugdtijd maar openstaan voor het ouder worden, loslaten en durven gaan 'staan in het einde ' maken een 'ja' op het oud worden mogelijk.
Een eerste van twee vieringen omtrent armoede werd op 15 oktober ingezet met een interview van de Braziliaanse bevrijdingstheoloog Marcelo Barros. Vanuit Lucas' evangelielezing over het 'Onze Vader' vertelde Barros over de bekoringen van deze tijd, hoe een mens kan vergeven en van welk brood wij dag aan dag moeten leven om 'Onze' Vader te kunnen zeggen. Op 22 oktober was de schriftuitleg van de hand van Jan Maris die armoede en de strijd ertegen niet vanuit het Zuiden maar vanuit Antwerpen belichtte aan de hand van weerbare initiatieven.
Mia Loots opende met Rispa de geschiedenis van de ontferming van de Eeuwige vanuit het boek 2 Samuël. Op zondag 1 oktober vertelde Mia De Walsche over de profetes Hanna, van wie 'wijsheid met weinig woorden' haar grootste kracht was. Haar leeftijd, haar stilte, haar aanwezigheid en haar afkomst uit de stam van Aser in de tempel staan symbool voor de voltooiing van de Joodse, bijbelse geschiedenis in Jezus van Nazareth. Eindigend in schoonheid en hartstocht vertelde Lieve Janssens op 8 oktober over de vrouw die een dure narduskruik brak om de Meester te eren en gastvrij te ontvangen. Een gebaar van tederheid én kracht, goed voor deze verkiezingszondag.
Bij de openingsviering op 3 september getuigde Gretel Van den Broek vanuit haar beste Standaard interviews in de reeks 'De Verloren Zoon' over mensen die niet of ternauwernood de naam van een Eeuwige in de mond willen nemen, maar die stamelen, zoeken, cirkelen omtrent wat hen ten diepste aangrijpt of verontwaardigd of sterk maakt. Met 'Dag en Welkom' werd dit werkjaar sterk en vreugdevol ingezongen.
Op 10 september werd Ilse Dupont verwelkomd als nieuwe voorganger. Zij werd door Bruno en Gaby de mantel opgelegd in naam van de hele gemeente. In de schriftuitleg verhelderde Marc Van Laere het scheppingsverhaal als antwoord op de vragen vanwaar wij komen en waarheen wij en de wereld geschapen zijn.
Vanuit het aangrijpende boek van H. Kushner 'Als het kwaad goede mensen treft' en zijn eigen werk- en levenservaring peilde Paul Fivez op 17 september naar de diepte van het Genesisverhaal over Adams en Eva's eerste confronterende ontmoeting met JWHW God. Naar de diepte van de vraag wie 'de ander' in onze levens is of mag zijn als hij, zij onze levens stoort, overhoop gooit, in vraag stelt.