Nora Van Opstal opende op Pinksteren, 12 juni, met de verheldering van Hnd 2 over de geweldige, dynamische en vervoerende heilige Geest. Op 19 juni riep Luc Devisscher op om als verontwaardigde engelen in het leven te staan en Egbert Rooze besloot op 26 juni (tevens gemeenschapsdag met lunch en de uitvoering van het Lied van de Aarde) dat eenheid in verscheidenheid alleen maar rijkdom en waarachtig geloof, gegronde hoop en oprechte liefde opleveren.
Ilse Dupont opende op 22 mei met zicht op het meer van Galilea, waar in Mt 14 geleerd wordt over water te lopen en waarover wij voor alle zekerheid al zongen 'Zwemmen en varen'. Egbert Rooze wees op 29 mei naar Bethanië als de 'Seefhoek' van die dagen, de plaats echter ook waar de arme Lazarus verrees en de Hemelvaart zou plaatsvinden. Jan Dams had zelf aan de oevers van de Jordaan gestaan, zodat hij op 5 juni kon vertellen over de kronkelrivier tussen de Hermon en de Dode Zee.
Bij de eerste van drie vieringen waarin jongeren de Schrift verduidelijken, sprak Elke Van Hoof op 1 mei over Emmaüsgangers en wat hun ontmoeting met Jezus haar deed. Op 8 mei kroop Linde Zutterman in de huid van de ongelovige Thomas. Elias Van Dijck tenslotte gaf een heuse schriftuitleg bij Jezus' verschijning aan het meer op 15 mei.
Filip Zutterman opende op Palmzondag de Goede Week. Takken van palmen, mirthe, wilg en citrus als symbool voor elke mens die roept naar Jezus, 'God redt', bij zijn intrede in Jeruzalem. Op Witte Donderdag zochten wij naar de plaats waar de Messias met zijn leerlingen kon samenzijn. Tijdens de Goede Vrijdag dienst klonk 'Groter dan ons hart' terwijl beelden van toen en nu verschenen. Tijdens de Paaswake vertaalde Marc Van Laere het verrijzenisgeloof van het lege graf tot vandaag, tot ons eigen leven.
Ria Grommen stelde op de eerste vastenzondag (13 maart) de arrogantie van onze veelheid aan keuzes in vraag. Met Matteüs nodigde zij uit om ons te verzoenen met onze begrenzingen. Frans Van Steenbergen zag op 20 maart de heerlijkheid van de mens en deze van God met elkaar verweven. Schrijfster Kolet Jansen keek en luisterde op 27 maart naar het gesprek tussen Jezus en de Samaritaanse aan de waterput (Johannes 4). Geert Hendrix maakte op 3 april een historische terugblik op het jonge christendom dat zocht om 'katholiek' te blijven, met de Efesiërsbrief als uitgangspunt. Eddy Kerckhof onderstreepte op 10 april Paulus' woorden over de spanning tussen 'lichaam' en 'geest' en wees de weg naar de ziel.
Op 9 maart werd 's avonds de Veertigdagentijd ingezet met het verbranden van de palmtakken en assekruisjes. Dit bij bijbelse herinneringen aan beenderen die tot leven worden gewekt en 'de steen die de bouwers verwierpen en tot hoeksteen werd'.
Jean Kabuta, in 1958 uit Congo aangekomen, opende de reeks op 13 februari, verwijzend naar Jezus' Afrikaanse ideeën omtrent de vogels in de lucht en de lelies in het veld. Op 20 februari hield Jean Laetitia Saldanha het kort en goed bij Mattheüs 5 en de oproep om niet alleen je naaste maar ook je vijanden lief te hebben. Samen met de vraag hoe wij die uitdaging waarmaken in een 'katholiek land'. Op 27 februari getuigde de Braziliaanse zuster Zuleide Fernandes over het licht uit Mt. 6 dat haar leidt in ons oude continent. Basile Eyatha sloot op 6 maart deze wereldgetuigenissen af met zijn Kameroense licht op het verhaal van Job.
Geert Hendrix becommentarieerde psalm 19 en Jesaja 40 op 6 februari.
Hoe lastig en tegelijk ook verruimend de tocht naar Compostela kan zijn, vertelde Johan Van Oekelen in samenspraak met Johannes 3 op zondag 15 januari. Droegen de bijbel en in het bijzonder de woorden van Genesis bij tot de geleidelijke teloorgang van de planeet? Het antwoord hoorden wij van Luc Vankrunkelsven op 23 januari. An Mortelmans sloot op 30 januari deze vieringenreeks af naar Handelingen 17.
Bruno Swinnen opende op 26 december de vieringenreeks met een verheldering van Matteüs' verhaal over de kindermoord. Op 2 januari bekoorde Ann Verscuren de gemeente met haar driekoningenverhaal (Mt. 2) en vroeg ze in wie wij ons herkennen: Herodes? De herders? Een ster? Het kind? Marc Van Tente sprak op 6 januari over de Doop van Jezus aan de hand van een verhaal van een kansarme. Mt. 3 vond zo zijn ontknoping in de nabijheid van God dag aan dag, van mens tot mens.
In Lucas 2, 1-20 las dominee Egbert Rooze drie keer 'En het geschiedde ...'. Heilsgeschiedenis vanuit het oogpunt van de Romeinse keizers, Jahweh en de herders.
Egbert Rooze beet op 28 november de spits van de Adventsvieringen af in zijn bijbelse, flamboyante, kritische lezing van Jesaja 2. Een week later was Fred Sels op 5 december de tolk van Paulus' Romeinenbrief (hfst 15) en de hoop die bij gevangenen leeft. Jan Kint sprak op 12 december over de Messias die komt als 'blinden zien, doven horen' zoals aangekondigd in Matteüs 11. Paul Eylenbosch rondde op 19 december deze vieringenreeks in schoonheid af. Hoe de medemenselijkheid van de mensheid nog in zijn kinderschoenen staat en utopische verhalen zoals aan Jozef van Maria verteld ... de wereld gaande kunnen houden.
Terwijl de Vlaamse kerk de ene na de andere windhoos meemaakt, stelde Lea Verstricht op 7 november met haar schriftuitleg rond De Verloren Zooon de vraag naar een "nieuwe gehoorzaamheid". 'Zing, vecht, huil, bid, werk, lach en bewonder. Maar ook: leert te dansen op de koord tussen de genietelijke vrijheid en de zorgende verant-woordelijkheid', zo besloot de pastor op Mieke Van Reeths huwelijksviering. Zijzelf sloot zich in dezelfde gezindheid op 14 november aan bij Paulus' Tessalonicenzenbrief en zijn vermaningen omtrent 'kuisheid'. Op 21 november was Jan Blockx er zelf niet maar werd zijn toespraak voorgelezen omtrent armoede en onrecht en mogelijke, dagelijkse stappen naar onthechting van bezit.
Hoe bevrijdend ongehoorzaamheid en kritisch omgaan met de traditie (in casu:'Vader, moeder zult gij eren') kan zijn, vertelde An Mortelmans op 17 oktober. Zo startte de reeks rond Familiebanden vanuit wijsheid van Jezus Sirach. Marc Van Laere herinnerde op 24 oktober dat wie broer of zus van Jezus wil heten, geen 'christendommetje' moet spelen, maar uit Marcus 3 leren de wil te doen van de Vader. De reeks werd op 31 oktober in kracht besloten met de schriftuitleg van 1 Kor 15 door Herman Wauters.
Rita Weynants opende op 26 september deze reeks met een commentaar op het Genesisverhaal van Sara en Hagar. Mia Loots leidde op 3 oktober in haar uitleg bij Genesis 25 en 26 Rebekka op het toneel als vrouw van Isaak en moeder van Jakob (en Esau). Wat JHWH van haar wilde, was het leitmotiv van haar leven. Mia Dewalsche hervertelde het uitverkiezingsverhaal van Rachel en Lea op 10 oktober.
Jezus Christus zoekt de kooplui en druktemakers uit de tempels die we zijn weg te jagen, om ruimte te maken voor stilte, voor God in ons. Aldus Geert Van Malderen op 12 september. Linda Vercauteren liet op 19 september vanuit haar ervaringen in de Laura van abt Poimên horen hoe broodnodig stilte is in de dagdagelijkse realiteit maar ook om God te vinden.
Onder een stralende zon en bevlogen opende de eerste viering van het nieuwe liturgisch jaar. Chris Cambré sprak op 5 september over 'Overal zijt Gij' (VL 165) als zijn lijflied.