Missionaris Jos Bastiaensen opende op 22 januari een luisterreeks van mensen die naar elders trokken en daar anders christen werden. Hij werkte veertig jaar in Japan.Karen Van Looken getuigde over haar zeven jaar in Bolivia op 29 januari en de spirituele en christelijk gedragen honger achteraf. Wilfried Gepts besloot op 5 februari zijn toespraak met een vertaling uit de Jeruzalem bijbel: rechtvaardig handelen, eerlijk beminnen en deemoedig wandelen met God.
In deze reeks met en omtrent jonge ouders opende een zwangere Annemie Dillen op 1 januari met de luisterbereidheid van Maria die 'alles in haar hart bewaarde en het overwoog'. Els Bruyninckx en Wim Ooms vertelden op 8 januari vanuit de loopgraven van het ouderschap met drie zoontjes welke waarden hen drijven en richten in een tijd waarin kinderen meer op hun tijd dan op hun vaders gelijken. Op 15 januari herinnerde Egbert Rooze aan de vragen die de 12-jarige Jezus had kunnen stellen aan de farizeeërs 'in het huis van zijn Vader', terwijl zijn ouders radeloos naar hem op zoek waren.
In de Heilige Kerstnacht op 24 december schaarde Egbert Rooze zich achter de herdertjes, de 'illegaaltjes' in het Romeinse Keizerrijk om te herinneren aan de boodschap uit Betlehem: 'Waar het haast geen leven meer is, daar kan het leven beginnen'.
We openden de Advent 2011 met een oproep tot waakzaamheid (Lc. 12) die op 27 november door Lea Verstricht verhelderd werd. Marc Van Laere stapte op 4 december in de sporen van Johannes De Doper: hiér, aan de Jordaan, aldus Lc. 3, 1-18, begint jouw bekering en het wachten op de Messias. Geert van Oyen leerde de gemeente op 11 december te wachten op 'Die al is gekomen'. Op 18 december nam Chris Smits het op voor Maria die luisterde naar wat God haar te zeggen had en ernaar leefde.
'Inshallah', besloot Marc Van Tente op 6 november. Dat we mogen leren leven met paradoxen (zoals in Mt. 6), zorgen, moeilijke tijden en onszelf. En geloven dat de liefde die wij geven, Gods liefde is, van God is. Op 13 november sprak Klaartje Merrigan over vertrouwen tot en met de bede van John H. Newman: 'Leid, vriendelijk licht, in het duister dat mij omringt, leid Gij mij voort…'. Hoe je dan weer vertrouwvol aanwezig blijft bij anderen, vertelde Marc Desmet op 20 november vanuit zijn ervaringen in palliatieve zorg.
Heel stil werd het op 16 oktober toen Geert Van Malderen met een foto, psalm 119 en herinneringen Dietrich Bonhoeffer in de aandacht bracht. Op 23 oktober was het de beurt aan Geerts zoon, Sander Van Malderen, om uit jonge, rebelse hoek enkele Jezusverzen te hertalen, zoals 'Dat wie de eerste wil zijn, ieders dienaar moet zijn.' Mia Loots vertelde over het leven en de spirit van Teresa van Avila op 30 oktober, en haar 'amor para siempre', Dios.
Hoe zingen een ritueel blijft om het leven te vieren een nieuwe wind in de zeilen te krijgen, daarover sprak Bruno Swinnen op 25 september aan de hand van twee psalmen. Myriam Van den Eynde maakte op 2 oktober helder hoe zegenrijk het is om onze diensten af te sluiten met de Aäronitische zegen uit Numeri 6. Op 9 oktober was er stilte om mee te beginnen, stilte om mee te eindigen. En daartussen sprak Ilse Op de Beeck over het briesje waarnaar Elia luisterde en waarnaar mensen in het Herentse Groeihuis luisteren.
De openingsviering van 4 september wijdde Bruno Swinnen aan Genesis en Gods naam. Wilfried Rossel wierp op 11 september zijn licht op het gesprek tussen Jezus en de Samaritaanse aan de waterput. Mia De Walsche bracht op 18 september het Woord dichterbij en herhaalde Deuteronomium 30: dat wij het kunnen volbrengen. Op 9 oktober was er stilte om mee te beginnen, stilte om mee te eindigen. En daartussen sprak Ilse Op de Beeck over het briesje waarnaar Elia luisterde en waarnaar mensen in het Herentse Groeihuis luisteren.